موسسه فرهنگی هنری بسته نگار

آدرس:

اصفهان، خانه اصفهان، خیابان گلخانه، سه راه ماه فرخی، پلاک 696

تماس با ما:

03134203004 الی 6
09134636156

ساعات کاری:

شنبه تا پنج شنبه 9 صبح تا 9 شب

معرفی ساز قیچک

معرفی ساز قیچک
معرفی ساز قیچک

ساز قیچک

ساز قیچک یک ساز زهی آرشه‌ای مقید است. این ساز هم در موسیقی دستگاهی و ملی و هم در موسیقی محلی مورد استفاده قرار می‌گیرد. ساز قیچک را هم با آرشه می‌توان نواخت و هم با مضراب.قیچک یک ساز زهی آرشه‌ای مقید است که در ساخت آن از چوب، پوست و فلز استفاده می‌شود. این ساز در ابتدا در موسیقی محلی و نواحی ایران استفاده می‌شد، ولی با گذشت زمان و با تغییرات مختصری که در آن ایجاد شد در گروه نوازی ساز‌های ملی نیز متداول شد و آن را قیچک شهری نامیدند. قیچک محلی بیشتر در بلوچستان و سیستان رواج و کاربرد دارد.

قیچک شهری برای گروه نوازی ملی و موسیقی دستگاهی استفاده می‌شود. برای نواختن ساز قیچک، ساز را نشسته و به صورت عمودی با دست چپ نگه می‌دارند و با دست راست آرشه را به صورت افقی، در حرکات رفت و برگشت بر سیم می‌کشند. طول این ساز حدود ۵۶ سانتی متر است و اجزای اصلی آن عبارتند از کاسه، دسته و سرپنجه.

قیچک در انواع قیچک معمولی، قیچک محلی و قیچک آلتو و قیچک باس (که برای تامین صدای بم در گروه نوازی‌های ساز‌های ملی ساخته و استفاده می‌شوند)، وجود دارد اما به طور کلی موارد زیر اجزای تشکیل دهنده همه آنها را تشکیل می‌دهند.

معرفی ساز قیچک

کاسه‌ی طنینی ساز قیچک

بدنه‌ی اصلی ساز قیچک از چوب گردو، توت یا چوب‌های محکم دیگر به صورت یک تکه ساخته می‌شود. کاسه‌ی طنینی حجیم است و دو فرو رفتگی بزرگ در طرفین دارد که آن را به دو قسمت بزرگ و کوچک تقسیم می‌کند؛ که قسمت کوچک در پایین ساز است و روی آن پوست می‌کشند و خرک را روی پوست نصب می‌کنند. دهانه‌ی بزرگ‌تر باز و بدون پوست است و دسته تا روی آن ادامه دارد.

جنس پوست ساز قیچک

پوست ساز قیچک از پوست گوسفند یا آهو است.

دسته ساز قیچک

جنس دسته از همان چوب بدنه است که به صورت یک تکه با بدنه تراشیده می‌شود. این ساز دارای دسته‌ی کوتاه است و از یک طرف به کاسه‌ی بزرگ‌تر و طرف دیگرش به سر پنجه متصل است. قیچک فاقد دستان بندی است و تمام فواصل موسیقی ملی را روی آن می‌توان اجرا کرد.

سرپنجه ساز قیچک

یک جعبه‌ی کوچک و تو خالی از جنس چوب است که در ابتدای دسته است و چهار گوشی دو به دو در طرفین آن قرار دارد. در انتهای سرپنجه تاج قیچک با یک خمیدگی روبه عقب قرار گرفته است.

گوشی‌های ساز قیچک

این ساز به تعداد سیم‌هایش دارای چهار گوشی از جنس چوب است که به صورت میخ‌های سر پهن در طرفین گوشی دو به دو قرار گرفته‌اند.

شیطانک ساز قیچک

شیطانک یک قطعه چوب باریک و کم ارتفاع و به اندازه‌ی عرض دسته است که بین سر پنجه و دسته قرار دارد. دارای شیار‌های کم عمق برای عبور سیم‌ها است.

خرک ساز قیچک

خرک قیچک از جنس چوب و گاه استخوان است. دارای ارتفاع تقریبی دو سانتی متر است که با دو پایه‌ی کوچک خود روی پوست کاسه‌ی کوچک‌تر قرار گرفته و سیم‌ها از روی شیار‌های آن عبور می‌کنند و به سیم گیر می‌رسند.

سیم گیر
در انتهای بدنه‌ی کاسه قطعه‌ای کوچک از جنس چوب یا فلز نصب شده و یک سر گره دار سیم به آن بسته می‌شود.

تعداد و جنس سیم‌ها در ساز قیچک

ساز قیچک دارای چهار عدد سیم از جنس فلز است که چهارمین سیم آن ضخیم‌تر و دارای روکش است. طول سیم‌ها در قیچک معمولی از سیم گیر تا شیطانک حدود ۳۳ سامتی متر است.

وسعت صوتی ساز قیچک

وسعت صدای قیچک معمولی حدود دو اکتاو است و به علت عدم وجود دستان بندی، تمام فواصل موسیقی ملی اعم از پرده، نیم پرده و ربع پرده روی این ساز قابل اجرا است.

کوک سیم‌ها در قیچک

کوک سیم‌های قیچک معمولی به صورت پنجم پایین رونده است و کوک سیم‌های سوم و چهارم در مقام‌های مختلف قابل تغییر هستند.

کلید نت نویسی در قیچک

نت نویسی قیچک معمولی و آلتو با کلید سل خط دوم حامل و برای ساز قیچک باس با کلید فا خط چهارم است.

آرشه‌ی قیچک

برای ساز قیچک معمولی از آرشه‌ی ویولن و قیچک بزرگ‌تر (قیچک باس) از آرشه‌ی ویولن سل استفاده می‌شود.

انواع ساز قیچک

قیچک معمولی (در بالا توضیح داده شد)
قیچک محلی (که در ادامه با آن آشنا می‌شویم)
قیچک آلتو و قیچک باس که برای تامین صدای بم در گروه نوازی‌های ساز‌های ملی ساخته و استفاده می‌شوند.

معرفی قیچک‌های محلی

قیچک‌های محلی در دو نوع قیچک بلوچستان و قیچک سیستان وجود دارند که دارای شباهت‌ها و تفاوت‌هایی با یکدیگر هستند. در ادامه به معرفی این دو نوع ساز قیچک محلی می‌پردازیم.

۱. قیچک بلوچستان (سروز یا سرود)
سروز که در بلوچستان پاکستان به آن ساروز یا سارود هم می‌گویند در زبان فارسی به قیچک یا غژک معروف است. این ساز از ساز‌های رایج در ایران قدیم بوده و امروزه بیشتر در بلوچستان و سیستان و به صور پراکنده در استان‌های هرمزگان و کرمان کاربرد دارد. از نظر ظاهری تقریبا شبیه قیچک شهری است، ولی دارای تعداد سیم بیشتر (۱۰ یا ۱۱) است. ۴ تا از سیم‌ها سیم‌های اصلی هستند که آرشه روی آن‌ها کشیده می‌شود و روی بقیه‌ی سیم‌ها آرشه کشیده نمی‌شود و از ارتعاش سیم‌های اصلی مرتعش می‌شوند. از قیچک بلوچی برای همراهی آواز‌های بلوچی در مراسم‌های شادی و عروسی و موسیقی درمانی استفاده می‌کنند.

۲. قیچک سیستان
از نظر ساختمان و ویژگی‌های ظاهری شبیه ساز قیچک بلوچی است، اما دارای کاسه‌ی طنینی کشیده‌تر بوده و تکنیک‌های ساده‌تری دارد. دارای ۱۰ سیم است که ۳ تای آن اصلی و ۷ تای آن فرعی است. از قیچک سیستانی برای همراهی آواز‌های سیستانی با همراهی ساز‌هایی مثل دهل بزرگ و قاشقک استفاده می‌شود. همچنین در مراسم‌های شادمانی و ختنه سوران هم از این ساز استفاده می‌کنند.

معرفی ساز دودوک

معرفی ساز دودوک

ساز دودوک نوعی نی سنتی ارمنی  میباشد که دارای  تاریخی سه هزار ساله میباشد. دودوک یک ساز ارمنی است که بسیار شبیه به ساز بالابان آذربایجان میباشد.

ادامه مطلب »

معرفی ساز کالیمبا

ساز کالیمبا یک ساز کوچک و عجیب است که در دسته‌ی خود صدا‌های تیغه‌ای قرار دارد که این ساز از ساز‌های بومی آفریقا است. همچنین

ادامه مطلب »
آشنایی با ساز قوپوز (چگور)

معرفی ساز چگور

ساز چگور از جمله ساز های اصیل سنتی است که در اکثر لغت نامه ها معنای لغوی آن نشان دهنده خواستگاه آن است .  برای

ادامه مطلب »

دیدگاهتان را بنویسید

فهرست مطالب

به اشتراک گذارید

نوشته های اخیر

معرفی ساز ویولا

معرفی ساز ویولا

معرفی ساز ویولا، ساز ویولا سازی زهی، کامپوزیت کوردوفون، لوت، با آرشه نواخته میشود. این ساز در زبان آلمانی: ویولا،‌ در زبان فرانسوی و ایتالیایی:

ادامه متن »

معرفی ساز ویولنسل

ویلنسل ، ویلنچلو   (Cello or Violoncello) تاریخچه ساز ویولنسل (چلو) ساز ویولنسل یکی از سازهای متعلق به خانواده ویولن از ویولا دا براچیو (viola

ادامه متن »

با ما همراه باشید